Holala de Djaya Van Hoefflaecken’s Cocó

vernoemd naar mama Djaya de Besos ‘Holala wat moet dat worden’….

dankzij COVID lang op gewacht
i.p.v. uit mama’s 1e nestje, pas uit haar 3e en laatste nestje

Eindelijk een Cocódotje van onze zevende generatie dat blijft
maar nee : ze is niet als 7e van de 9 geboren
ze is geboren als 3e pup en 1e teefje
en ze is de zus van

Hamigo de Djaya – Hidalgo de Djaya – Honar de Djaya – Hyale de Djaya – Himar de Djaya –
Hera de Djaya – Hocho de Djaya – Hermosa de Djaya

H-nestje van Djaya de Besos

Dat ze mocht blijven was een zware beslissing – en waarom viel de keuze op haar….

4 dagen voor de geboorte moesten wij haar oma – onze zo intens geliefde I Besos di Ròsa – laten gaan.
Ons hoofd stond er dus bepaald niet naar een pupje te behouden…….
Maar omdat het hier de gewoonte is uit het 1e nestje van een teefje een pup van de volgende generatie te
behouden en dat door COVID beide voorgaande nestjes niet was gelukt, móest het gewoon.
Hoe moeilijk ook, hoe tegen het gevoel in zelfs…….
En hoe bepaal je dan welk dametje gaat blijven…….
Normaal gesproken beslissen mijn honden – door hun gedrag – welk wondertje blijft
Nu kon dat niet meer :
– 15 jaar oude, zo goed als dove en zo goed als blinde overgrootmoeder Ròsa Ke-sera hield zich afzijdig
– oma I Besos di Ròsa was ons net ontvallen,
– mama Djaya de Besos vond ze natuurlijk allemaal lief en
– tante Hniña de Besos…….……….wilde de jongste blijven…..
Wat dus te doen?
Welnu haar nestnaampje was ‘Grijsje ‘ – en ze had een grijs bandje.
In het nestje waarin oma I Besos di Ròsa is geboren was ook een Grijsje met een grijs bandje.
En zo konden we de cirkel naar oma I Besos di Ròsa rondmaken…… 

Omdat er dit keer veel ‘buitenlanders’ in het nestje zaten duurde het lang voor we haar voor onszelf hadden
Intussen haar natuurlijk wel ‘privétijd’  gegund met
             haar overgrootmoeder Ròsa Ke-sera, haar mama Djaya de Besos en haar tante Hniña de Besos
                         Ohhhh…..wat werd nu haar oma I Besos di Ròsa gemist – hoe confronterend.

Intussen raakten ze aardig aan elkaar gewend.
Al vond haar tante Hniña het totaal niet nodig dat ze blijft > die wil graag de jongste blijven
Voor haar overgrootmoeder Ròsa Ke-sera – 15, zo goed als blind en doof – toont ze het grootste respect 
Echt close is ze met mama Djaya …die ingelukkig is dat ze een kleintje mocht behouden
Grappig is dat ze precies zo eet als haar mama destijds in het begin deed
Ook is ze net zo’n rommelmaker als haar mama : alle speelgoedbakken moeten leeg
En alles moet goed door de hele kamer verspreid worden
Anders dan haar mama Djaya kan zij ook goed slopen…..

Ook Holala heeft zo haar ‘eigen dingetje’……..en wel een heel aparte!
Deze dame houdt van tanden poetsen!
Twee x per dag staat ze in de badkamer te wachten tot het haar beurt is
              En nee, geen pasta met een ‘hondensmaakje’, nee zij wil het echte spul : mensen tandpasta!
Gekke meid

Tja, en wat nu, wat gaat dit worden……
Wordt ze net zo’n schoonheid als de generaties voor haar…
Gaan we met haar ook shows lopen en zo ja, hoe gaat ze dat doen…
Wordt zij het sterretje van de 7e generatie……..

We zien wel, eerst maar eens rustig groot groeien
Gaat ze het net zo goed doen als de anderen voor haar – dan is dat weer een cadeautje

Toen we in de lente in Spanje waren, en mama Djaya de Besos daar voor het eerst als veteraan show liep
Mocht zij het als puppy ook proberen
Nou, ze vond er niks aan!!!
Toch kreeg ze een lovende beoordeling

reina de la casa’ op haar eerste Spaanse show

Tja….en wat is het aan het worden….
Nou : de naam ‘Holala’ had niet beter gekozen kunnen worden! Echt!
De dame is een slopertje in optima forma.
Voor ons iets heel ongebruikelijks.
Iets waar ik totaal niet op ben berekend, dus kom altijd te laat om in te grijpen
Tralies uit de baby-autobench kauwen, onderbak van de showbench stukken uitgekauwd, mijn
handtas ontdaan van hengsels en ritsen, ca. 5 cm van haar halsband afgekauwd, alle pluche speeltjes
van oren, staarten, neuzen etc ontdaan en daarna leeggeplukt.
Maar het allerfijnst is toch wel: er vandoor gaan met mama’s ‘baby’ > diens oh-zo-geliefde Panda!
Want laten we  wel zijn : wat moet je nou met een Panda wanneer je ook een Holala hebt…….
Ons draakje heeft vele bijnamen- niet allemaal lieve – , één is ‘Freule Drakensteijn’…….

Er vandoor met mama’s ‘baby Panda’

 Verder is de dame gestart met het lopen van shows.
Dat doet ze heel goed, dat wil zeggen : ze behaalt uiterst goede resultaten.
Wordt zelfs geselecteerd en ook geplaatst in de Erering!
In een vloek en zucht behaalde ze de jeugdtitels in België, Duitsland, Luxemburg en
Internationaal en werd ook nog eens German Junior Winner 2025, Euskadi Winner 2025 en
Holland Cup Junior Winner 2025
In Nederland en Spanje werden ook de eerste puntjes voor de Jeugdtitel behaald
In Waalwijk – NL behaalde ze haar eerste Nederlandse puntje.
Terwijl haar moeder tegelijkertijd klaar was als Veteraan en ook Grand Champion Nederland werd
Dat Holala zo ver komt heeft ze echt te danken aan haar kwaliteit en charme.
Want haar beweging netjes laten zien in een mooi rondje lopen…..nee!
Kan alleen maar hopen dat dat in de toekomst nog goed komt
We wachten het af……blijven trainen …….kunnen niet anders…….

samen met mama Djaya de Besos goede resultaten behalen

En toen kwam de grote dag
Want ons dametje werd op 2025.10.01 ….1 jaar!
Ze vierde dat met een lekkere taart en natuurlijk was er ook een cadeautje
De taart werd natuurlijk samen met mama Djaya de Besos en tante Hniña de Besos opgesmuld

wordt vervolgd